EKSTREMALNA DROGA KRZYŻOWA

Droga Krzyżowa Wokół Zalasowej

„Nie podoba się wam świat dookoła? Zamiast narzekać, wstańcie z kanapy i zacznijcie go zmieniać. Napełnijcie go wartościami, zarażając innych optymizmem i radością, która rodzi się z miłości Boga”.

Papież Franciszek

Kolejny raz zapraszamy wszystkich chętnych, którzy chcieliby w tej formie osobiście przeżywać ten szczególny czas Męki i Śmierci Naszego Pana Jezusa Chrystusa. Chcemy w ten  sposób modlić się za wszystkich mieszkańców Zalasowej.

W Wielki Piątek 2 kwietnia 2021 chcemy wyruszyć z kościoła parafialnego po nabożeństwie wielkopiątkowym.  Po krótkim wprowadzeniu i błogosławieństwie ruszamy na trasę Drogi Krzyżowej. Przewidujemy na początek wspólną modlitwę różańcową tajemnicami części bolesnej, jako wprowadzenie w tę szczególną noc, następnie od pierwszej stacji Drogi Krzyżowej obowiązuje święte milczenie. Bądźmy sam na sam z cierpiącym Chrystusem. Na kolejnych stacjach będą odczytywane rozważania.

  • Pamiętaj, że każdy uczestnik tej Drogi Krzyżowej, przyjmuje na siebie wszelkie ryzyko związane z przejściem trasy.
  • Trasa granicami wokół  Zalasowej prowadzi w większości drogami i ścieżkami leśnymi, drogami  polnymi, tylko częściowo asfaltowymi.
    Uwaga! W związku z tym trzeba zwracać szczególną ostrożność, by się nie zgubić!!! Grupa powinna być zwarta z zachowaniem minimalnej odległości i reżimów sanitarnych.
  • Zakończenie Drogi Krzyżowej przewidujemy w godzinach porannych w naszym kościele parafialnym.

Jak należy się przygotować i co zabrać:

  • Zabierz sobie średniej wielkości plecak
  • Przygotuj sobie prowiant na drogę: jedzenie (postne – Wielki Piątek) picie, termos z gorącą herbatą, woda, itp.
  • Zabierz ciepłe ubrania, wygodne i wodoodporne (lub drugie zapasowe) buty przystosowane do długich wędrówek (w niektórych miejscach trasa może być błotnista i śliska), nieprzemakalny ubiór, rękawice, czapkę –  może padać, a temperatura w nocy o tej porze roku może być nawet minusowa
  • Koniecznie latarkę czołową (zapasowe baterie), power bank, małą latarkę ręczną, kamizelki, opaski odblaskowe, kijki, dobrze jest zabrać karimatę.

Krótki opis trasy:

Z kościoła kierujemy się do ul. Karpackiej, potem  ul. Tarnowską, a następnie skręcamy w ul. Władysława Jagiełły pod krzyż pierwszej stacji.  Następnie polnymi drogami wzdłuż granicy z Szynwałdem dochodzimy do ul. Krótkiej. Przekraczamy ul. Tarnowską, i potok Wątok dochodzimy do ul. Mickiewicza, na przysiółku Dolce dochodzimy do potoku Dulcza i wspinamy się na Świnogórę do ul. Granicznej; dalej wzdłuż granicy z Wolą Lubecką wzdłuż cieku wodnego aż do wioski Indiańskiej. Dalej przez ul. Zieloną idąc wzdłuż granicy z Joninami i z Ryglicami ul. Południową, przekraczając ul. J. Słowackiego, kierujemy się w stronę ul. Kazimierza Wlk, dalej na Podlesie Wschodnie przez ul. Piastowską wzdłuż granicy z Uniszową obok Pensjonatu Panorama, przez ulicę Bukową kierujemy się lasem Tuchowskim w stronę stawów rekreacyjnych, dalej do góry ścieżką przyrodniczo-dydaktyczną dochodzimy do parkingu, przecinając ul. Partyzantów, drogą leśną schodzimy do „Piekła” do ul. Królowej Jadwigi, dalej w górę wzdłuż granicy z Karwodrzą dochodzimy znów ul. Władysława Jagiełły i wracamy do kościoła. 

WSTĘP

Przeżywamy w Kościele Rok św. Józefa i obecną Drogę Krzyżową pragniemy przeżyć w duchowej łączności z Opiekunem Jezusa. W niejednym sercu może teraz rodzić się pytanie, po co włączać w rozważania Drogi Krzyżowej osobę Józefa z Nazaretu, skoro Jego na tej drodze nie było?

Bł. Honorat Koźmiński w jednym ze swoich listów napisał: „Zadaniem Józefa, w myśli Bożej, misją jego, było uchronienie Jezusa od tego wszystkiego, co zwykłym biegiem rzeczy sprzeciwiać się mogło zamiarom Bożym”. Józef miał zatem przygotować Jezusa, miał Mu pomóc, aby do końca wypełnił dzieło, dla którego przyszedł na świat – dzieło zbawienia.

W innym liście O. Honorat pisze: „Błogosławić powinniśmy ręce św. Józefa, dziękując Mu, że przez ciężką swoją pracę wyżywiły, wzmocniły i udoskonaliły święte człowieczeństwo Zbawiciela, aby mógł według najściślejszej sprawiedliwości Bożej wycierpieć to wszystko, co do zbawienia naszego było potrzebnym”.

Wchodząc więc w mękę naszego Pana Jezusa Chrystusa poprzez rozważanie czternastu stacji Drogi Krzyżowej, pragniemy w każdej z nich dostrzec niezatarty rys, ślad czy choćby cień obecności Opiekuna Jezusa, św. Józefa. Pragniemy też prosić Go, aby swoją opieką otoczył cały Kościół święty, nasze rodziny, wspólnoty, naszą Ojczyznę. Niech obecny Rok św. Józefa będzie dla nas wszystkich okazją do refleksji nad naszym miejscem i naszą misją w planach Bożych i nad naszą wiernością w realizowaniu tej misji.

ZAKOŃCZENIE

Każda Droga Krzyżowa to przeżywanie na nowo prawdy, że „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3, 16). Bóg swego Syna dał światu, powierzając Go najpierw czułej opiece Maryi i św. Józefa. Oni, służąc Jezusowi, stali się sługami powszechnego zamysłu zbawczego (por. Patris corde nr 1). Dlatego na koniec tej Drogi Krzyżowej pragniemy wyrazić naszą wdzięczność nie tylko Panu Jezusowi, że przez krzyż i mękę swoją dokonał dzieła naszego odkupienia, ale także Maryi i św. Józefowi, że stali się współpracownikami Boga w tym dziele. Naszą wdzięczność najbardziej okażemy wtedy, gdy będziemy starać się, tak jak Oni, całym swoim życiem służyć Chrystusowi i będziemy uciekać się pod matczyną opiekę Maryi i czułą opiekę św. Józefa. Jezu, Maryjo, Józefie Święty, bądźcie w myśli, w ustach i w sercu moim. Amen.